وی به مجله خبری راه و ساختمان میگوید: مردم چارترکننده( واسطه بین شرکت هواپیمایی و مشتری) را نمیبینند. اخیرا تخلفات چارترکنندگان نیز افرایش یافته است و با وجود اینکه شرکت هواپیمایی به چارتر کننده زمان دقیق پرواز و احتمال تاخیر را اعلام میکند اما اطلاع رسانی به مسافر داده نمیشود.
چرا ایرلاینها مسیرهای خود را به چارتر کننده میفروشند؟
شکایت از تخلفات چارترکنندگان افزایش یافته است
این درحالی است که این الگوی شرکت داری در جهان وجود ندارد و اصلا چیزی به اسم «واسطه» و «چارترکننده» در جهان وجود ندارد و مردم مستقیم از سایت و نمایندگی شرکت هواپیمایی خرید دارند.
بررسیهای مجله خبری راه و ساختمان نشان میدهد که ماجرا از اینجا شروع میشود که شرکتهای هواپیمایی، زیرساخت مستقیم برای «فروش بلیت» را ندارند، شرکتها نمیتوانند وارد بازار فروش شوند و بلیتها را به صورت روزانه بفروشند.
به گفته این فعال در صنعت هوایی اکنون اکثر شکایت هایی که به ایرلاینها میرسد از عدم پرداخت حقوق مسافر از سوی چارتر کنندگان است که باعث پیگیری از سوی شرکتها میشود.
همین حالا که این گزارش را میخوانید اگر کلید واژه «خرید بلیت هواپیما» را سرچکنید نام هیچ شرکت هواپیمایی بالا نمیآید اما در همان صفحات نخست نام سایتهای متصل به چارترکننده و شرکتهای قَدر در فروش بالا میآید، همانها که از ۳ تا ۲۰ درصد روی نرخهای مصوب اضافه میکنند و بعد بلیت هواپیما را به فروش میرسانند و بعد در صفحات آخر گوگل سایت فروش ماهان، کاسپین ، ایران ایر، معراج و …. دیده میشود.
تخلفات چارترکنندگان به نام ایرلاینها تمام و در دعوای ایرلاین و چارترکننده حقوق مسافر تضعیف میشود و حتی مردم مجبور به خرید بلیت با چند برابر نرخ مصوب سازمان هواپیمایی از دست چارتر کننده هستند اما چرا این وضعیت تدوام دارد؟
به گزارش خبرنگار اقتصادی مجله خبری راه و ساختمان، جدول مربوط به قوانین ابطال و تاخیر پروازها که درون مایه اصلی آن «مشتری مداری» و «تکریم مسافر» است، سالهای طولانی است که از سوی سازمان هواپیمایی کشوری به همه شرکتهای مسافری ابلاغ میشود اما باز هم سوال این است که چرا مسافران وقتی وارد فرآیند پیگیری حقوق خود میشوند، به در بسته میخورند؟
مدیرعامل یکی ار شرکتهای هواپیمایی امروز جمعه در گفتو گو با مجله خبری راه و ساختمان به این سوالات پاسخ میدهد و میگوید: ۹۵ درصد مسیرهایی هوایی در دست چارتر کنندگان است، وقتی مسیری چارتری است، احتمال تاخیر افزایش خواهد داشت و حتی ممکن است چارتر کننده تاخیر را به اطلاع مسافران نرساند. حتی مواردی بوده است که هزینههای استرداد بلیت هم از سوی چارترکننده پرداخت نشده است و مسافر در نهایت تمام این کم کاریها و تخلفات را از چشم ایرلاین و شرکت هواپیمایی میبیند.
یک کارشناس صنعت هوایی در این باره به خبرنگار مجله خبری راه و ساختمان میگوید: هیچ وقت یک شرکت هواپیمایی زیرساختی مثل شرکت «علی بابا» یا «آپ» و یا ….. را برای فروش بلیت ندارد . اگر بلیت مسیرها را از طریق سایت مستقیم به فروش برساند شاید همان مبلغ نرخ مصوب هم که به چارتر کننده میفروشد نتواند پر کند، خیال ایرلاینها راحت است که با فروش مسیرهای پروازی خود به چارترکنندگان به صورت سه ماهه یا سالانه، همه صندلی ها فروش رفته، پول فروش پیش پیش گرفته شده و دخلوخرج شرکت درست میشود.
یکی از مسافران پرواز اخیر این شرکت هواپیمابی در مسیر مشهد در تماس با مجله خبری راه و ساختمان از عدم پرداخت حق ۳۰ درصدی جریمه این ایرلاین به دلیل تاخیر ۴ ساعته در این مسیر پروازی گلایه دارد و میگوید بهای بلیت او بازگردانده نمیشود. اما آیا افزایش شکایت مسافران به شرکتهای هواپیمایی از تضعیف حقوق آنها توسط چارتر کننده، مانعی از فروش یکجایی مسیرها به چارتر کننده خواهد شد؟
شرکتهای هواپیمایی بلیتها را با نرخ مصوب به چارتر کننده در همان ابتدای سال به فروش میرسانند، اما اینواسطه و سرمایه دار بزرگ که از قضا زورش به قیمتگذاری در بازار هم میرسد، با توجه به ایام پیکِ سفر نرخها را خارج از سقف قیمتی و حتی بالاتر هم به فروش میرساند، نمونه آن را در فروش بلیت عتبات در آستانه روز عرفه در تیرماه امسال شاهد بودیم. درحالی که قیمت مصوب بلیت تهران- نجف ۶ میلیون تومان بود اما تا ۱۵ میلیون تومان به فروش رفت.
به اعتقاد بزرگان صنعت هوایی دلالی و واسطه گری در صنعت هواپیمایی رنج آور شده است و تا بستر برای فروش سیستمی فراهم نشود تا ایرلاینها بازرگانی و فروش سیستمی را تقویت نکنند و از فروش مسیر پرواری به چارتر کننده دست بردارند، تضعیف حقوق مسافر هم ادامه خواهد داشت.